|

|
Im
Ländle dr'hoim
Grüß Gott
em schöna Schwobaland,
wo d` Menscha hend a' gschickte Hand,
wo's Moscht ond Maultascha geit
ond reachtschaffa send au seine' Leit.
Mo d' Herra an reachta Grattl hend
ond jedes Mädle no an a'ständiga Kerle fend.
Wo an'alter Sempel no als Jong"gsell gilt
ond m' r ' dofür a' älters Mädle Altledige schilt;
wo d'r Jong schafft beim Daimler oder Bosch,
ond zom Nochb' r saga kascht, halt du dei Gosch.
Wo mr schafft ond spart, ganz o' geniert,
ond wo wird d' Kehrwoch no zelebriert.
Wo a `reachter Schwob, hat do sei Häusle
ond hauset do dren, mit seim' Mäusle.
Des isch mei Hoimat, do fühl i mi wohl,
ond heb uff des Gschwätzte, mei Glas-zum Wohl .
|
|

|
Am
Schwob sei Troscht.
D'r Schwob,
der griagt et glei ä Schlägle,
er beigt vor, mit a'ma Bausparv'rträgle.
Wo andre erscht uff s erba wartet,
ond streitend beim Notar no kartet,
do drüber i als Schwob nau lach,
mir hend mit 40ge auser Sach:
a 'Haus an Garta mit ma Zaeule,
aus am Südhang na a' Wei' le;
ond wenn's do fehlt, no brauchts koin Troscht,
an reachter Schwob, der hot an Moscht
|